| تبليغات | X |
|
بنال ای دل
بنال ای دل که دنیا را بقا نیست چو آرامش در این دار فنا نیست بنال ای دل نماند جاودانه بجز عشق و نوای عاشقانه بنال ای دل به لحن نای داوود که هر نالیدنش ذکر خدا بود بیا تا ا پی اش با هم بگردیم که هر دو آشنا با اه و دردیم بنال ای دل که یارم زارو خسته به پشت پردهی غیب نشسته بنال ای دل به هر صبح و به هر شام چو تنها اشک ریزد آن دلارام بنال ای دل زغم هایم گذر کن که تنها ناله بر ان منتظر کن بنال ای دل که یارم در نماز است سراپا نازو در حال نیاز است بنال ای دل که بس آزردهام من که رد پای او گم کرده ام من نشانم ده حریم سامرا را مگر پیدا کنم آن دلربا را بنال ای دل گل بی خار من کو نشینم چون بنفشه بر لب جو مگر عکس رخش در آب بینم دگر او را مگر در خواب بینم که من آلوده ام او پاک و معصوم از این رو گشته ام ناکام و محروم بنال ای دل چو آید بوی نرگس به خوبی عطر او را میکنم حس خدایا در فراقش ناله تا کی به سینه داغها چون لاله تا کی خدایا رازها در پرده تا کی زغیبت قلبها آزرده تا کی بنال ای دل بگو با شور و فریاد که یا مهدی جهان پر شد زبیداد کجایی ای گل زهرا کجایی؟ تو ای مهر آفرین لطف خدایی
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت 14:29 توسط مثل باران
|
|
درباره وبلاگ 
 |
